سال، ما / درهم

بسته داشتند / می داشتند

خوشگوار، همزمان

چه پسی ؟ ساق باز می شد

 خاک باز، فریاد خاک

عصر زنان ، حصار بندان

آن باز می کند

عشق باز می کند

اعلام می کند ،۵درم بازتر

به دندانک پوشیده تا غاز می شد.

انگشت برمی دارد

:کلاه !

         / از سربازش کنید! 

با پاهایی که نشسته ایم/ بلند

انگشت هم دراز می شود.

موهای قشنگی که می کاری،اما سبز می شود

با پاهایی که هم نشین، می خواست دراز شود

دستی به آب، تا می توانی مهمان یکیست.

بین ما که می کاری

سرباز می زند دور سرم

تاب می خورد

"چیزی نیست که ببینیم."

اگر شد جای دستم که می زنی

: دراز می شد گره می زنی        " کوتاه نیامده باشید"

ازغذا هم بر بدنش