تبليغاتX
جان پرنده ای از حشره های بلند
شعرهای امیر قاضی پور
   باخت کامل

دوستان من به شكل گاز
من روي هميشه از دري
چشم هاي دوستان من
صوفي ها از روي ماه نو
با رقصي چنان در من ماهي مي گيرم

 

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  | 

 

                                  گربه

با درك كردن در جاده          : اين لب است
رفلكس قاتل به هر حال كسي         به لعنت خدا
از كه به حال كسي       سه تارش        غروب اين زمين
كجاست؟ ... مي گردم
عقدالازدواج: روي بيضي        حين خوردن لباس         مثل مار
در چنين ساعتي تمام قد رويش مشق نوشتند
قاشقك هم استفاده از عكس ها           از در كه بسته به دهان تو
بروم بالا           شير سنگي سرش را مي رساند
هي اعلام مي كنن (( موافق هرگز فراموش نمي شود ))
دور بزرگي -
راهي كه باز ... سر كردن در اختيار گوش تا بنفش خاكستري
آسانسور قديمي با بلوز و شلواري كه همسرم از جليقه پا بگيرد
هم وول. هم شعر خواني
در چه سالي نداشت
كوچه پس كوچه ها تن لرزه مي شد  از در كه نه ... اين پايين !
بگذاريد در خاك. عروسك دو شب افتاده
مثل پياده - داروغه ... عسل ... مهرداد
چاقت - زمين / چون گذشته كم محلي ريخته از روسري به سرهاي كوچه
به طاقي كه مرحوم را مخفي كرد
                                                 

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  | 

 

از وقتي كه متولد مي شوم / تنها كاري كه روزها شكسته مي شود
زمان ها و مكان هاي زيادي
از اين قراره


قفل كه مي مانه، جلسو رو كنسل مي كنه
مني كه ايشونو، بيرون از روزنامه كپي بگيريم.


بالا / آقا / لام
همه خواب بودند يا روزنامه مي خواندند

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  | 

 

            مماس

همین آبیست.

سنگ/ سینه

یاجاز به وضو

همین چند لحظه پیش

یا زیاد<همین جاز

می رویم... دهان ...

- داشتن...

نماز...

می خواند

 

جم / خانه بگذاری

بگو نام من" آسمان"

از کافه ها

که می ماسد " نماز"

اهلی شد

 

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  |