تبليغاتX
جان پرنده ای از حشره های بلند
شعرهای امیر قاضی پور
 

بی هوشی صوفی ها در شهر

دست رسی زیرکلاهت

بر دیگری کوههای بی هوشی

کتاب / زیر گوشش بخوانی

هر کس می تواند با شکل دلخواه

گریه شهر را در بیاورد

 

" دست هایش مادرزادی خونی ست "

حرف نمی زنی میان قاشق وچنگال

هم خوردنی ست

 

ماه،در این کودکان در سرنیست

خوشبختی خوشبو / از هوا

بر دیگری چراغ را خاموش کرد

 

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  | 

 

   به هوا

 

کاسه ی سر                  پاش هنگفت جامدات

صاعقه قفلا رو می شکنه

هوا لای کتاب

تبریک برایت سالهای پیش می خوابیدند

 

تنابنده           تیر چراغ                   come back

هم خروجی ها            هم گرون تر              تنگ رویی شده

 

سلسه من و تو

وقف مخش         می کوبی

تنگ بالا، روی سینه - تولد -                 دست دست

جان پرنده ای از حشره های بلند

تاج گل ها پر می شود

 

سه بار هم استخوانت

گوش مایه های بعداز ظهر

دست - پاننده -

می دهمش دستش

می کندش زیر آب ها

 

سبز بگیم < کیهان >

بن            کورا

دست        واره

 

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  | 

 

بعد از فام

 

بيشتر مي پسندم

از هر دو مي خواستم

بگويم                     از همان روز اول

امابعدسازش را چند بار كوك كرد

تو مي گذري

اين هم از روي نقطه ام          روي تنش

در هر كدام مي گذري                     باد

بخاطر چند بار زبانش را فوت كرد

در عين حال من از تو مي مردم

زير نظر گرفته اند         از پاك             سينه اش

قبلن ترا

استخوان را حفظ مي كرد

از هواي سفيد                چشمانش

كنار چادري بي مقدار

 

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  |