| تبليغات | X |
|
جان پرنده ای از حشره های بلند
|
||
|
شعرهای امیر قاضی پور |
اسمت میان پیراهنت
می کشد انتهای خیابان
تا نصفه شب ، برق
بالین ، باز بیا
منتظری زیر باران از گل های نظر
آهسته دو دو تا تک درخت قدرت اما کیست
برش برای نجات و تماسی که آشکار نمی شود
از حالا ضد سرما
نفی می کند انتهای خیابان گل های درخت حرص کامل
آنکه با آتشی بی واسطه
می خواهد پرسیدنم
از هر دو می خواستم در این انفجار خاک نور باران
تاریکی یا پرانتزش را
" فضاهای تماس "
شکل پرسیدنم
" مستدام تماس گیاه "
|
